arama

Arapsaçı Otu Nedir? Özellikleri

  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • Beğen
    Loading...

Dere otuna benzerliğiyle çoğu zaman dereotuyla karıştırılan arapsaçı otu yol ve tarla kenarlarında, özellikle deniz kıyısına yakın kuru topraklarda, kayalıklarda ve nehir kıyılarında yayılım alanı olan yabani bitkilerdendir. Arapsaçı otu nedir?

Dünyanın pek çok yerinde yetişen ve maydonizgillerden olan arapsaçı ana vatanı Yakın doğu ve Akdeniz ülkeleridir. Arapsaçı rezene bitkisinin yabani cinsidir. Daha çok bilinen adı rezene olan bitkinin tıpta ve yemeklerde kullanımı vardır. Arapsaçı ( yabani rezene ) Latince adı Foeniculum vulgare‘dir. Arapsaçı ayrıca rezdane, mayana, bolluk otu ve sincilip olarak da bilinir.

Türkiye’de geniş bir yetişme alanı olan arapsaçının taze yaprakları çoğu kez dere otuyla karıştırılır. Sonbahar ve yaz ortalarına kadar neredeyse her mevsim yetişebilen arapsaçının saplı ve tüysüz yaprakları vardır. Çiçekleri sarıdır. Çok yıllık otlardandır ve 1 metreye kadar uzayabilir. Yapraklar 40 cm uzunluğa kadar büyür; meyvesi, 4-10 mm yivli kuru bir tohumdur. Tohum yoluyla hızlı yayılan istilacı otlardandır.

Yeşil dallı yaprakları dere otuna keskin aroması anasona benzer. Çoğu zaman anason olarak yanlış etiketle marketlerde satılır. Rezeneyle hemen hemen aynı özellik ve faydalara sahiptir. Arapsaçının kokusu anason kadar keskin değildir.

İsviçre’de tıbbi bir ilaç olarak kullanılmış ve 19. yüzyıl sonlarında Fransa ve pek çok ülkede alkollü içecek olan absinthe hazırlamada kullanılan üç ottan biridir.

Arapsaçı dallı yaprakları çiğ olarak salatada, yabani ot kavurması yapılarak ve sebzeli yemeklerde aroma vermek için kullanılır. Arapsaçı çayı dinlendirici ve tedavi edici olarak içilmektedir.

Binlerce yıldır bilinen ve özellikle tedavi edici şifalı bir bitki olarak değerli bulan arapsaçının özellikle tohumundan elde edilen baharatı et yemeklerinde, çorbalarda, soslarda, omletlerde, patatesli yemeklerde kullanılır. Bazı ülkelerde soslarda yoğun olarak kullanılır, örneğin Fransız mutfağı soslarının aromalarındandır. Bazı ülkelerde ince ince doğranarak limon ve zeytinyağıyla salata olarak kullanılmaktadır.

Geçmişte kullanımı ve değeri, şiirlerde ve yemek kitaplarında adı geçmektedir. Gözleri ve vücudu kuvvetlendirdiği, asker ve gladyatörlerin sağlıklı ve güçlü olması için tüketildiği, kadınların ise fazla kilolardan kurtulmak için kullandığı yazılmıştır. Roma döneminde iyileştirici yönü her bahçede olması gereken bitki tanımlamasıyla vurgulanmış.

100 gram arapsaçı ( rezene ) tohumları 345 kaloriye sahiptir. B ve C vitamini, protein, diyet lifi, çeşitli diyet mineralleri, özellikle de kalsiyum, demir, magnezyum ve manganez içeriği açısından zengin bir kaynaktır.

Arapsaçı çayı balgam söktürmek, sindirim sistemini rahatlatmak, mide şişkinlikleri, gaz ve gaz sancıları için tüketilmektedir.

Anne sütü miktarı ve verimini arttırmak ve bebeklerin gazını gidermek için kullanılır.

Arapsaçı otu faydaları; sindirimi kolaylaştırma, mideyi rahatlatma, anne sütü artırma, gaz giderme, balgam söktürme, gözleri güçlendirme, sakinleştirici olarak sayılabilir. Arapsaçı ( rezene ) faydaları tıklayınız.

Arapsaçı kullanımı

Arapsaçı çayı, yağı, tentürü, ekstraktı, sabunu, merhemi ve şurubu üretilir. Flavonlar ve uçucu yağ içeriğinden dolayı ilaçlarda kullanılan bitkilerdendir. Ayrıca yemeklerde kullanılmaktadır.

Yeşilken kullanımı

Zeytinyağlı ot kavurması, yoğurtlu salata, yumurtalı kavurma, kokulu ağır et yemeklerini hafifletmek için, peynirli böreklerde kullanımı vardır.

Tohumları

Çorbalarda, soslarda, balık ve et yemeklerinde kullanılmaktadır.

Köklerinden turşu yapılmaktadır. Likörlerde, şekerlerde aroması değerlendirilir.

Arapsaçı otu yaprakları dallarıyla birlikte kullanılır. Sert olan kök ve kök sonrası sap kesilir geri kalan kısımlar iyice yıkanır.

Her bitkide olduğu gibi arapsaçı bitkisinin baharatı veya tazesi tedavi amaçlı kullanılacaksa doktora danışılmalıdır. Düzenli ilaç kullananların doktora danışmadan tüketmemesi gerekir.

  • fatma
    1 sene önce

    sert olan kök ve kök sonrası sapları diyorsunuz da, asıl buraları makbuldur bu bitkinin. Kökteki püskül kısmı keserek ayrılır, en dıştaki bir iki sap genellikle kendiliğinden düşer zaten bunlar kart olabilir, bıçakla rahatça kesiliyorsa bunlar da uygundur yenmeye.

    1
    yorum beğen